 Przypada 21 lutego i został ustanowiony 21 lat temu (17 listopada 1999 r.) przez UNESCO jako upamiętnienie tragicznego wydarzenia, do którego doszło w 1952 r. w Dhace (w Dakce), która została później stolicą niepodległego Bangladeszu. Tego dnia zginęło pięciu studentów, domagających się nadania językowi bengalskiemu statusu języka urzędowego. Ustanowiono ten dzień nie po to, by uczcić nasz język ojczysty, czyli naszą umiłowaną polszczyznę, tylko po to, byśmy wszyscy – na całym świecie – uświadomili sobie, jak wielka jest różnorodność i wartość języków ojczystych: regionalnych, narodowych, oficjalnych i nieoficjalnych, tych mających ogromny zasięg i tych użytkowanych tylko przez nielicznych. Obecnie istnieje ponad 6 tysięcy żywych języków, z których niemal połowa jest tak rzadko używana, że mogą zniknąć w ciągu kilku następnych pokoleń. Szacuje się, że w czasie największego zróżnicowania ludzkość używała około 13 tysięcy języków. Według danych ONZ aktualnie na świecie występuje około 40% języków zagrożonych wyginięciem. Niektórzy naukowcy przewidują, że do końca XXI wieku przetrwa zaledwie jedna dziesiąta obecnie używanych języków. Tyle tytułem wstępu.
Teraz subiektywny wybór ciekawostek!
 Niektóre nazwy państw łączą się z przyimkiem NA, a nie z przyimkami DO i W, które systemowo przysługują nazwom państw. Takiego sposobu łączenia nie należy odbierać jako dyskredytowania państw: są to po prostu tradycyjne połączenia – taki zwyczaj się upowszechnił i utrwalił w języku, i taki jest uznawany za poprawny. Poprawnie jest więc: na Węgry i na Węgrzech, na Ukrainę i na Ukrainie, ale i: w Ukrainie, do Ukrainy, a także – na Litwę i na Litwie (dopuszczalne: do Litwy i w Litwie), na Łotwę i na Łotwie (dopuszczalne: do Łotwy i w Łotwie). Tylko Słowacja ma w pełni oboczną łączliwość: jedziemy na wakacje na Słowację lub do Słowacji i chodzimy po górach na Słowacji lub w Słowacji.
Najpierw było POLE w znaczeniu ‘równa, pusta płaszczyzna’, ‘równina’, ‘otwarta przestrzeń’. Na tej równinie (część Wielkopolski obecnie) osiedliło się jedno z plemion Słowian Zachodnich. Przez sąsiadów chroniących się w pradawnych puszczach mieszkańcy pól zwani byli Polanami. Od X w. znajdujemy poświadczenia tekstowe tej nazwy w postaci łacińskiej: Poloni, Polani, Poliani; w łacińskojęzycznych dokumentach: terra Poloniae, Polonia regio, a następnie: Polonia. Połączenie Ziemia Polska (terra Poloniae) skróciło się z czasem do Polska, a ten rzeczownik będący nazwą państwa – dało początek nazwom mieszkańców: Polak, Polka i Polacy.
Ranking najpopularniejszych imion nadawanych w Polsce w 2021 r.:
Antoni – 7821, Jan – 6975, Aleksander – 6919, Franciszek – 6629, Jakub – 6427, Zuzanna – 6562, Zofia – 6325, Hanna – 6065, Julia – 5954, Maja – 5585,
Konkursik!
Coraz rzadziej używane, coraz mniej znane i rozumiane związki frazeologiczne!
Proponujemy konkursik polegający na wyjaśnieniu znaczenia podanych niżej związków frazeologicznych, np. na zajęciach z wychowawcą. Pamiętajcie, że mają one znaczenie przenośne!!!
Może komuś uda się podać ich pochodzenie?
O najlepszych w odkrywaniu znaczeń proszę nas poinformować
1. Polegać (na kimś) jak na Zawiszy,
2. nie w ciemię bity, 3. wetknąć kij w mrowisko, 4. porywać się z motyką na słońce, 5. łabędzi śpiew, 6. nie zasypiać gruszek w popiele, 7.wrócić z tarczą lub na tarczy, 8. pluć sobie w brodę, 9.pokazać lwi pazur, 10. być (komuś) solą w oku
|
